Stephan: Blog

Een onterechte naam: onweer

Sat, 31 May 2008 22:11:43 GMT

Heerlijk als het onweert. Van huis uit heb ik altijd meegekregen dat onweer en regen gezellig is. Dus toen het net een uur aan het onweren en regenen was, heb ik een stoel gepakt en ben ik in de 'tuin' gaan zitten. Prachtig gewoon.

Er zijn ook veel films waar ze een goede sfeer scheppen door middel van regen en onweer. Om er een paar te noemen: Jurassic Park, Twister, Identity, War of the Worlds (2005), Saving Private Ryan.

Ik word er wel enorm melancholisch van. Dan denk ik ineens terug aan m'n ex-vriendin ofzo... ik zou het zo graag met iemand delen. Dus dan maar op deze manier:

Stelling: jongeren en ouderen zijn de grootste wetovertreders

Thu, 22 May 2008 11:37:38 GMT

Eens of oneens?

Onderbroekenlol

Fri, 09 May 2008 13:36:23 GMT

NL Hoe werkt RealCool Cotton™? Met behulp van een innovatief technologisch proces, dat voortkomt uit de NANO-technologie, wordt katoen zachter gemaakt en krijgt het tevens een optimaal absorptievermogen. Hierdoor wordt transpiratievocht snel van de huid naar de stof geleid en direct afgevoerd. RealCool Cotton™ biedt maximaal draagcomfort voor de hele dag.

Aldus het kaartje aan m'n nieuwe boxers. Stoer zeg, een nano-onderbroek.
Ik vond dat het tijd was om eens wat extra ondergoed te kopen. M'n koppigheid kon me niet langer verhinderen om enigzins met de mode mee te doen. Zo heb ik nu eindelijk de enkelsokken erkend. Jarenlang vond ik het maar verwijfde, popi-jopi sokken, maar nu weet ik dat ze toch erg handig zijn. Want lange sokken onder een korte broek is volgens de laatste opiniepeilingen echt not done! En met blote voeten in je schoenen is ook niet altijd fijn.
Zo las ik ook in een (iets opgeblazen) onderbroekonderzoek dat vrouwen mannen liever in een boxer zien in plaats van een slip. Niet dat vrouwen (of wie dan ook) mij snel in m'n onderbroek zullen zien, maar als je dan toch nieuwe koopt, kan je beter het zekere voor het onzekere nemen. Het is dan wel van uitermate belang om de nieuwste mode te mijden, maar mensen afschrikken is nou ook weer niet de bedoeling.

Eergister ben ik met een vriend naar een lekker rustig strandje bij Harderwijk gegaan. Gezonnebraad, gezwommen, je kent het. Op de terugweg zagen we een oudere man die op z'n buik lag te zonnen. Voor zover ik het kon/wou zien, had hij een witte, strakke, lange zwembroek aan. Een beetje doorzichtig. Vreemd. Later vertelde de vriend echter dat het een string was. En het witte wat ik had gezien waren dus z'n bleke billen. Ieuw. Bij deze beloof ik mezelf dat ik die nooit ga dragen, wat de mode ook gaat doen!

Koninginnedag 2008

Wed, 30 Apr 2008 22:25:48 GMT

Mijn dag begon om 10 voor 7. Een half uurtje later struinde ik in Wageningen over de rommelmarkt. Mijn hoofdzakelijke zoektermen: Jurassic Park en Nintendo. De plastic dinosaurussen van het Jurassic Park blijven me fascineren, maar deze zijn op rommelmarkten al jaren amper te vinden. Omdat ik nog steeds een beetje Nintendo-fan ben, hou ik altijd oude computerspellen in de gaten. Ik zag 3 stapeltjes, maar ik merkte dat m'n interesse in games enorm is afgenomen. Dus ik heb ze lekker laten liggen.
Ineens zag ik een man lopen met een prachtige houten motorfiets, van ongeveer 30 centimeter lang. "Zo, die man boft zeg! Die heeft zo vroeg al de mooiste koop van de dag gedaan!" Toen hij hem op z'n kleedje zette, bleek dat hij hem juist wilde verkopen. In eerste instantie liep ik door: ik hou niet van motors en ik had wel door dat het niet een handvol kleingeld ging kosten. Na 10 stapte draaide ik om. Hij was te mooi en speciaal om te laten staan! Na een beetje afdingen kreeg ik hem mee voor een goede prijs. Ik ving nog net op dat ie uit Indonesië komt.

Met mijn kooplust bevredigd ging ik naar huis, iets achter op schema. Nadat ik m'n spullen had gepakt, sprong ik om kwart over 8 op de fiets. Op naar het Doornse Gat! We hadden een leuk dagje met de gemeente gepland. Men was bang dat het zou verregenen, maar ik hield de moed er in.
Toen ik langs een schapenweitje kwam, zag ik 2 lammetjes die nog maar net uit het ei waren gekomen. Ze keken om zich heen en ik zag ze denken: "Nou, waar blijft die Konginin?!?"

Vanaf Rhenen fietste ik samen met vrienden in een recordtempo naar het natuurrecreatiegebied in Doorn. Toen we er om 10 uur aankwamen, waren we de eersten. Het was heerlijk om in de frisse lente-natuur te zijn! Toen even later ook de rest kwam, hebben we ons prima vermaakt. We kregen even een licht buitje op de kop, maar dat gaf meer sfeer dan dat het vervelend was. Er was onweer gepland, maar daar hebben we gelukkig geen last van gehad. Want onweer begint flitsend, maar er komt altijd gedonder van.

Om een kort verhaal lang te maken, aan het einde van de dag zijn we naar huis gefietst en hebben daar pannenkoeken gebakken/gegeten met z'n 8en. En toen de laatste 6 kilometer naar m'n eigen huisje. Op de foto's die ik net maakte van m'n nieuwe houten motor, ontdekte ik ook nog eens een paar snoepjes onder de bank. Wat wil een mens nog meer?

Dino museum

Sun, 13 Apr 2008 15:16:59 GMT

Yesterday I went to the Natuurhisterisch Museum Maastricht. They had 4 dinosaurs skeletons from China (Beijing Natural History Museum). This was my day:

9:20 My friend and I take the bus and train to the other side of the Netherlands.
13:05 We have arrived and a friend of my friend joins us. We walk towards the museum. I lead the way but they don't notice. When they ask if we have any idea where we're going, we're almost there.
13:30 The nature history museum has some big dino skeletons from China, but they're in another building. This building has some less thrilling stuff. While we watch a projected movie, a baby makes us laugh by shouting "ball! ball!" whenever a picture of the Earth is shown.
15:30 We arrive at the other building, where the Chinese skeletons are. One of them is so huge that it doesn't fit on the pictures I try to take. Sweet.
16:15 We try to find something to eat. We're slowly becoming really silly. A candle burns a bit of my hair when I try to pick something from the floor. We make each other pretty nervous, but it's fun.
17:45 We're taking the train home again. We're whistling and singing a bit. It isn't loud and I don't think anyone is really bothered by it. My friend's friend leaves us and we continue our journey.
21:15 Home again. I traveled for 7 hours just to watch dino skeletons! I'm such a nerd!

Jacistische mensen

Wed, 02 Apr 2008 15:53:06 GMT

De Binnenveldse wind speelt met m'n haren en dus zet ik m'n capuchon op. Ik kom maar weinig mensen tegen tijdens m'n favoriete blokje om. Eigenlijk heeft niemand hier ook iets te zoeken, dat is misschien juist het mooie van de plek.

Terwijl ik lekker mediterend verder loop, zie ik dan toch een tegenligger. Een vrouw op de fiets, naar schatting zo'n 50 jaar oud. De vrouw dan natuurlijk. De fiets kan niet ouder dan 5 jaar zijn, model midlife crisis.

Ik kijk vriendelijk, klaar om te groeten. Maar de vrouw kijkt half boos, half bang. Waarom, vraag ik me af. En dan snap ik het. Het is m'n kleur. Ik draag een bijna zwarte, brede jas met bovendien een capuchon er aan. En daar word ik op beoordeeld.

Een typisch geval van jacisme. Gediscrimineerd om je jas. Je ziet het steeds vaker. Jammer.

Snow!

Tue, 25 Mar 2008 18:10:48 GMT

Gorgeous.

Chindogu: unuseless inventions

Wed, 19 Mar 2008 17:36:16 GMT

A double-headed tooth brush for cleaning your upper and lower teeth at the same time.
A ctr-alt-del stick that lets you press the key combination with one hand.
Baby clothes combined with a duster (lets your baby clean the floor).

Welcome to the world of chindogu. The Japanese word means 'unusual tool'. The inventor of shindogu, Kenji Kawakami, likes to think of it as 'unuseless inventions'. They have to be gadgets on the edge of reason. They solve one problem, but cause a bigger problem. And that's why nobody will ever use them.

Kenji Kawakami has come up with more than 600 chindogu. They are free and everybody is welcome to make their own. But there are some rules before they can be called chindogu:

# A chindogu cannot be for real use.

# A chindogu must physically exist.

# Inherent in every chindogu is the spirit of anarchy.

# Chindogu are tools for everyday life.

# Chindogu are not for sale.

# Humor must not be the sole reason for creating chindogu.

# Chindogu are not propaganda.

# Chindogu are never taboo.

# Chindogu cannot be patented.

# Chindogu are without prejudice.

So check these example pictures and start inventing!
(Source: http://www.japaninc.com/article.php?articleID=762 and several other websites found through Google.)

Het Proust-fenomeen

Sat, 08 Mar 2008 14:32:38 GMT

Gister zat ik in de trein naast een meisje met een parfum dat je niet vaak ruikt. Elke keer dat haar geur mijn kant op waaide, activeerde het een herinnering van 15 jaar geleden. Het was een gevoel dat weer verdween zodra de geur even weg was.

De geur deed me als eerste denken aan Jurassic Park. In die tijd was ik helemaal gek van die film (en iedereen die eens bij me thuis is geweest, weet dat ik nog niet helemaal genezen ben). Maar omdat een film nou eenmaal geen bloemige geur afscheidt, kon dat niet alles van de herinnering zijn. Voorzichtig snoof ik de geur nog een paar keer diep op en herinnerde me het buurmeisje waar ik toen veel mee om ging.

Eeuwen geleden overkwam een Fransman genaamd Proust bijna hetzelfde. Toen hij zijn Madeleine cakeje in z'n thee doopte en opat, werd hij herinnerd aan z'n jeugdelijke bezoekjes aan z'n tante. Want daar kreeg hij ook altijd thee met Madeleine cake. Hij was het helemaal vergeten, maar door de specifieke smaak en geur kwam de herinnering weer naar boven. Het Proust-fenomeen.

Toen ik er bijna achter was of het m'n buurmeisje was geweest die zo rook, of het huis waar ze in woonde, stapte het meisje uit de trein. En de herinnering werd weer opgeborgen, om misschien ooit weer eens boven te komen.

Het woord "shit"

Fri, 29 Feb 2008 22:31:06 GMT

We hadden ooit een buurvrouw die een hekel aan het woord 'shit' had. Wij ook, we gebruiken het nooit. Maar onze buurvrouw had toch wel een hele speciale manier om haar frustratie te uiten.

In haar woorden: "Ik heb zo'n schijthekel aan shit!"

...

The Next Zelda

Fri, 08 Feb 2008 22:57:20 GMT

I think we can expect an announcement on the next Zelda game pretty soon. Consider this:

1. Twilight Princess has been out for a year and 3 months. It was first revealed at E3 in 2004, 2.5 years before release, 1 year after the release of The Wind Waker.

2. Nintendo is always working on a new Zelda. They probably started working on the next one before TP was done. That is almost 1.5 years of development time.

3. Most of the big names have been released in the last year or will be released this year. We've had Metroid and Mario last year, we'll get SSB and Mario Kart in a few months.

So? The time is almost right to announce the next Zelda for the Wii.

What kind of game do I expect?
Not a remake of A Link to the Past. Not yet. Talk has just recently started that 'it would be interesting to see ALttP in 3D'. To me it sounds more like the developer was brainstorming aloud than a hint towards the game they're currently working on.
I expect a pretty direct, 'side-quest' sequel to Twilight Princess. Like we had Majora's Mask on the N64, like we had the Oracle games on the GBC. They will be using the same engine of Twilight Princess, with a few improvements of course. (Hopefully they can implement some features they had to cut from TP.) The game will not take place in Hyrule, or at least not involve Ganon.

Every Zelda game must have a 'theme': a specific feature that allows for interesting gameplay modes and that does not (likely) return in other Zelda games. MM had masks, TP had twilight, OoT had time traveling, The Minish Cap had shrinking, etc.
The theme for the next Zelda game? Shapeshifting. An evolution from TP, like MM's mask system was based on the masks in OoT. TP had Link transform into a wolf. The wolf will return, together with various other animal forms. Can we see a dolphin/seal/turtle for fast water action? A horned goat for mountain climbing? A rhino for breaking through rocks/enemies? Maybe they'll even let us fly as an eagle, although that might need the game to change too much (level setup etc.). But if Blizzard can do it, maybe Nintendo will too. Imagine climbing a mountain as a goat, running to the other edge as a wolf, jumping off to turn into an eagle and fly away.
The game would need another theme next to this, because just shapeshifting looks too much like MM's mask system, so it is not innovative enough. A bigger role for the weather? More wiimotion features, like dances? Who knows.

Some other aspects of the game: more advanced sword controls. You can bet that Nintendo is working hard to get awesome wiimote/sword controls, as close to 1:1 as possible. Maybe we'll get an online option, even if it's just an arena-style minigame where you duke it out with the items and animal forms you found offline.
We will see better graphics (TP on the Wii had the same graphics as on the GameCube), more story aspects, a more lively world. Quite a bit of classic Zelda 'stuff' will return. Sorry to say, but expect Tingle.

When will it be released? Nintendo will say it will be out in 2009, which will of course become 2010. It will sell well in the Western countries and it will do better in Japan than TP did, because of its focus on wiimote controls and other funny stuff. The name of the game? It will probably involve some new story aspect that we can not possibly guess at this time.

Your thoughts?

Niet omhoog kijken Poeh!

Thu, 31 Jan 2008 21:59:37 GMT

" Dan roepen ze 'ooeh ooeh' en dan kijk je omhoog en dan ploffen ze op je."
"Niet omhoog kijken Poeh! Niet omhoog kijken!"

2000 weblog hits

Thu, 31 Jan 2008 21:54:59 GMT

Yay, I passed the 2k mark. I get much more visitors from google than from my friends, it's pretty sad actually. But I mostly write for myself, so that's ok.

Stage

Sun, 27 Jan 2008 21:43:23 GMT

Morgen begin ik alweer aan m'n 4e week stage. Het gaat nu wel lekker, maar ik heb wel moeten wennen aan 'working 9 to 5' zeg! Ik ga 's ochtends voor 8 uur de deur uit en kom 's avonds na 6 uur thuis. Het is donker als ik ga, donker als ik kom.
En als ik 's avonds kom, heb ik weinig energie over. Ik kook m'n eten en plof op de bank achter een film, of ga naar de vergadering. Ik val rond 11 uur heerlijk in slaap, maar lijk 8 uur later nooit volledig uitgerust.
Weinig tijd dus voor andere (productieve) dingen.

Ik heb er in ieder geval al wel een leuk verhaaltje aan overgehouden. Toen ik 2 maanden geleden een stageplek zocht, had Provincie Friesland ook een stage voor me in gedachten. Ik moest maar de secretaresse bellen voor een afspraak. Dus ik bel en iemand neemt op met "Met die-en-die." Ja hallo, met die-en-die, ik moest bellen om een afspraak te maken. "Oh ja, jij zou bellen! De secretaresse is er niet, lieverd!!! Kan je over een kwartier terug bellen?" Ja hoor, doe ik. (Lieverd?!?)
Dus een kwartier later krijg ik de secretaresse aan de lijn die een afspraak voor me maakt. Tenminste, dat probeert ze. "Oh, oh, de computer doet raar! Het werkt niet, het gaat hier allemaal mis!! Heb je even?" ... Vijf minuten later: "Ok, ik heb een afspraak staan voor vrijdagmiddag 3 uur, kan je dan? Ok, het is trouwens nog niet zeker, ik moet het nog navragen! Zullen we donderdagmiddag nog eens bellen om te zien of het doorgaat? Anders reis je voor niks naar Friesland." Ja dat is wel fijn.
Donderdagmiddag om 3 uur heb ik haar weer aan de lijn. "Oh ja, ik heb het nog niet gevraagd. Heb je even, dan vraag ik het meteen." Prima. Ik hoor haar met de draagbare telefoon over de gang lopen. Het duurt een paar minuten en dan zegt ze: "... ..... Er is hier helemaal niemand!!" En het woord 'ambtenaren' schiet door m'n hoofd.

Uiteindelijk is het allemaal gelukt en ging ik bij de Provincie Friesland langs. Het was zoals ik al vreesde, ze hadden eigenlijk nog nooit wat aan natuurrecreatie gedaan en een stagiare was een mooie oplossing. Ik mocht gaan kijken hoe het er voorstond in Friesland... De vrouw ging er blijkbaar vanuit dat ik de plek gewoon nam, want bij afscheid zei ze "Tot 7 januari!"... Ja, tot... ziens.

Inmiddels had ik al gehoord van de stageplek bij Provincie Gelderland, die deden iets met coole natuurplekken voor kinderen, waar ze lekker kunnen ravotten. Ik was dan ook erg blij toen ik die plek kreeg! Dus nu heb ik er 3 weken op zitten en heb ik me ingelezen op het onderwerp, heb ik een tekst van m'n begeleider helemaal veranderd/verbeterd en ben ik met m'n onderzoek begonnen.

Het bevalt prima, maar ik zal toch blij zijn als ik na m'n afstuderen gewoon een part-time baan van 3 dagen vind.

BSc thesis done: Moed - Airplanes Grounded? An analysis of potential coalitions between airlines and forestry.

Tue, 15 Jan 2008 22:24:19 GMT

A paper pile of 5 cm high, 40 internet favorites, a folder of 75MB, more than 100 different copies of the same document..... And of course hundreds of hours.

My thesis is finally done! I handed it in last Thursday and I received a 7 for it on the same day. At first I was disappointed, because I was hoping for an 8. But people keep telling me that a 7 is really good for a thesis, because somehow they rarely give an 8 or 9.

In case you're interested in the topic (I'm not. Seriously. I just picked it because I really needed a BSc thesis.), you can download the 28 pages' (18 pages of body text) document here.

Abstract:

Because global warming is gaining increasing attention, more people are buying carbon offsets to make their air travel climate neutral. One popular way to mitigate CO₂emissions is to plant trees which sequester carbon as they grow. This thesis does not discuss whether or not global warming is really caused by humans, nor does it try to convince people to offset their travels. Instead, it focuses on the structure of the carbon offset market. This market is growing rapidly, but little is known about how it works or what the exact relation is with forestry.

A literature study and case study of company websites were used to gather data. The theoretical framework chapter discusses climate change and carbon sequestration and their relation with forestry and air travel. The results chapter offers a general overview of the market and an in-depth analysis of one chain, ranging from the forest manager to the customer. The most notable result is that carbon offsets are mostly sold on an individual basis. A new market structure could have advantages over the current one. The discussion and conclusion chapters suggest new coalitions between airlines and forest owners. These coalitions may provide cheaper offsets and better service for the customer and may encourage more passengers to offset their air travel.

Dutch abstract:

Omdat klimaatsverandering steeds meer aandacht krijgt, kopen meer mensen CO₂ compensaties om hun vliegreizen klimaatneutraal te maken. Een populaire manier is het planten van bomen die bij het groeien koolstof vastleggen. Deze scriptie discussieert niet of klimaatsverandering wel of niet door mensen wordt veroorzaakt, noch probeert het mensen te overtuigen om hun reizen te compenseren. In plaats daarvan, richt het zich op de structuur van de CO₂ compensatie markt. Deze markt groeit snel, maar over de werking en precieze relatie met bosbeheer is maar weinig bekend.

Een literatuurstudie en een case study van bedrijfswebsites zijn gebruikt om data te vergaren. Het theoretische kader bespreekt klimaatsverandering en koolstofvastlegging en de relaties met bosbeheer en vliegreizen. Het resultatenhoofdstuk biedt een algemeen overzicht van de markt en een diepere analyse van een keten, van de bosbeheerder tot de klant. Opmerkelijk is dat CO₂ compensaties vooral op een individuele basis verkocht worden. Een nieuwe marktstructuur kan voordelen hebben ten opzichte van de huidige. De discussie- en conclusiehoofdstukken suggereren nieuwe coalities tussen vliegtuig maatschappijen en bosbezitters. Deze coalities kunnen voor goedkopere compensaties en betere service voor de klant zorgen en kunnen meer mensen aanmoedigen hun vliegreis te compenseren.

Jekkers & Meinderts - Terug Bij Af - Voor m'n oma

Fri, 11 Jan 2008 22:23:07 GMT

Toen in 1991 voor het eerst de Annie M.G. Schmidt-prijs werd uitgereikt, was Annie M.G. Schmidt al 80 jaar. Het lied dat die eerste prijs won, was Terug Bij Af (te vinden op de CD "Het Verhaal Achter de Liedjes" en in het boek "Achter De Duinen"), een lied over een demente oude vrouw, geschreven door Harrie Jekkers en Koos Meinderts. Mevrouw Schmidt vond het liedje eigenlijk maar niks. Ja, wel een leuke melodie en een goede tekst, maar ze vond het "zo'n chagerijnig onderwerp." En begrijpelijk, want ze had de leeftijd bereikt dat ze er 4 jaar later niet meer zou zijn.

Mijn oma is er ook niet meer. Ze is afgelopen dinsdag op 89-jarige leeftijd overleden, met haar kinderen rondom haar bed. En maandag is de begravenis. Het is de eerste begravenis van een (mij goed bekend) familielid, dus ik ben benieuwd wat ik ga voelen. Het is een troost dat ik geloof in de bijbelse hoop op een opstanding, dus ik zal haar weer zien, dan als een jonge, gezonde vrouw. Maar tot die tijd is ze dood.

Voor m'n oma: Terug Bij Af

Voor de oorlog is oma met opa getrouwd
Ze heeft achtmaal negen maanden met een kind rondgesjouwd
Ze heeft de kinderwagen vijftien jaar vooruitgedouwd
En nu is ze oud, heel oud

Ze heeft haar levenlang van oude kleren nieuwe genaaid
En door haar man verdiende dubbeltjes driemaal omgedraaid
Ze heeft haar kinderen opgevoed en uitgezwaaid
En nu heeft de wind
Nu heeft de wind
Nu heeft de wind van tachtig herfsten haar grijsgewaaid

Ze kijkt de hele dag naar buiten door het raam
En reageert alleen nog op haar meisjesnaam
Als ze die hoort, begint ze weer te stralen
Want ze weet zeker dat haar moeder haar komt halen
Dan staat ze op en wil ze touwtje springen
Dan wil ze zonder jas naar buiten in de zon
Soms begint ze plotseling te zingen
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon

Na de oorlog kwam oma aan het graf te staan
Van haar man, haar lieve man die veel te vroeg was doodgegaan
De dag daarop het tweepersoonsbed en zijn kleren weggedaan
En doorgegaan, ze is doorgegaan
Ze heeft is roze en blauw stapels truitjes gebreid
En voor elk kleinkind opnieuw het logeerbed gespreid
Maar toen raakte ze de namen en gezichten kwijt
Ze is alles kwijt, alles kwijt
En nu is ze op de dood na voltooid verleden tijd

Ze kijkt de hele dag naar buiten door het raam
En reageert alleen nog op haar meisjesnaam
Als ze die hoort, begint ze weer te stralen
Want ze weet zeker dat haar moeder haar komt halen
Dan staat ze op en wil ze touwtje springen
En dan wil ze zonder jas naar buiten in de zon
En soms begint ze plotseling te zingen
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon
Op de brug van Avignon
Wil ze dansen, wil ze dansen
Op de brug van Avignon
Terug bij af waar ze begon

Scriptie af! Thesis finished!!

Mon, 07 Jan 2008 23:37:04 GMT

Finally done. Now sleep.

Nostalgie & oma

Tue, 01 Jan 2008 17:22:14 GMT

De laatste weken leef ik een beetje in het verleden. Toen ik vorige week in Sneek was, heb ik onbewust wat herinneringen opgehaald.
Zo heb ik bijvoorbeeld weer twee Mario spellen uitgespeeld (Super Mario World [SNES] en Super Mario Bros 3 [NES; samen met m'n broer en een zusje]). Spellen die ik als klein jongetje helemaal grijs gespeeld heb. Spellen die mijn moeder zelfs gezellig vond als wij ze in de huiskamer speelden.

Ik heb wat dozen vol oude schooldingen opgeruimd en daar vond ik allemaal leuke dingen in terug. Zoals mijn boekverslagen van toen ik 16-18 was. M'n oude vertrouwde knuffels. En veel kleine prulletjes zoals een springveer, bolletjes touw, paperclips etc. Want je wist maar nooit waar je het nodig voor kon hebben. En dat weet je nog steeds niet, dus heb ik het weer opgeborgen.

Ik had ook nog een stapel cassettebandjes liggen met opgenomen muziek. Die ben ik momenteel aan het afluisteren, om ze vervolgens te wissen en te recyclen. Een paar mooie liedjes was ik echt helemaal vergeten. Sommige van m'n schoolfoto's vond ik zo leuk dat ik ze ingescand heb. En ze gaan nu eindelijk eens netjes in een mapje.

Ik hou van dat retrogevoel, die nostalgie. Ik moet zelfs oppassen dat de zolder niet vol zet met al mijn oude troep, het is de kunst om alleen de leukste dingen te bewaren. Mijn oma heeft hetzelfde, ze heeft nog heel veel van uit haar jeugd. Mijn tante wou het laatst allemaal weg gooien, maar mijn moeder heeft haar tegengehouden. Nog wel.

Over mijn oma gesproken, wat een taaie vrouw is dat zeg! Toen ze 3 jaar geleden een verzorgingstehuis in moest, heeft ze een jaar lang volgehouden dat ze wel weer naar huis zou als ze beter werd. Nu is ze rond de 84 jaar en heeft ze een dubbele bronchitis, best ernstig dus. Toen mijn moeder haar gister vroeg hoe het ging, antwoorde ze: "Goed hoor". Mijn oma de survivor.

Statistiek tentamen gehaald!

Tue, 25 Dec 2007 23:57:01 GMT

Na bijna vijf jaar is het eindelijk gelukt: Ik heb m'n Inleiding Statistiek tentamen gehaald! Twee maanden geleden poste ik al hoe moeilijk het tentamen voor dit vak is, dus dat zal ik niet opnieuw doen.
De laatste keer heb ik een 5 gehaald, maar toen had ik maar een week uitgetrokken om het hele vak te leren. Iets te ambitieus dus. Maar deze keer was ik beter voorbereid, al scheelde het niet veel. 's Middags stond het tentamen met de uitwerking online, zodat ik kon schatten wat m'n cijfer zou zijn. Ik kwam zelf uit op een 6.1, genoeg speling dus.
Ik heb de docent gemaild met de vraag wanneer het cijfer bekend zou zijn, ik legde hem uit dat het belangrijk is voor m'n Bsc diploma. Het antwoord was:

"Beste Stephan,
Bij wijze van uitzondering krijg je je cijfer nu al. Je hebt inderdaad een 6 gehaald. Wij kwamen uit op een 6.0 dus je zat er niet veel naast met je voorspelling."

Ook al kan de docent blijkbaar wel janken als ie het zou zien, tóch sprong ik een gat in de lucht!

Volgens mij is het vervelende van statistiek dat het een middel is en geen doel. Je leert hoe je wat zinnigs kan zeggen over resultaten van onderzoek, maar zonder onderwerp en onderzoek gaat het nergens over. Het is iets wat je moet begrijpen, maar leuk is het niet. Al schijnt het wel erg voldoeninggevend te zijn als je het helemaal onder de knie hebt. Toen ik tijdens het tentamen in een oogopslag 1 bepaalde opgave zag, dacht ik zelfs even bij mezelf "Oh, dit is leuk."

Ik ben blij dat ik m'n alter ego Statistephan weer lekker in de kast kan stoppen. Tot ik hem vroeg of laat weer nodig heb...

Jekkers en Meinderts - Slechts Op Bezoek

Fri, 21 Dec 2007 15:57:58 GMT

Vorige week heb ik via e-mail persoonlijk toestemming van Koos Meinderts gekregen om dit verhaal op m'n blog te zetten. 'Slechts Op Bezoek' was nog niet online te vinden en ik durfde het niet zomaar te plaatsen. Maar ik ben blij dat het mag.

Het is te vinden op de CD "Het verhaal achter de liedjes" en in het boek "Achter de duinen".

Slechts Op Bezoek

"De Waal, heb jij die nog meegemaakt? Groenteboer De Waal? Die had toch een tweeling hè? Twee jongens, ik weet even niet zo gauw hoe ze heten."
Mijn moeder zwijgt, kijkt me vragend aan. Ik haal mijn schouders op, groenteboer De Waal ken ik niet. Die moet van na mijn tijd zijn, van toen ik op kamers ging wonen.
"Rob heet die ene, geloof ik. Rob en... Hans." Ze zegt het aarzelend.
"Ach, dat doet er ook niet toe. Vorige week hè, is er eentje gevallen, met z'n brommer. Geslipt met het natte weer, bij de ingang van het Zuiderpark. Hersenschudding. Toch had hij een helm op. Twee dagen later gaat zijn broer onderuit, ook in het Zuiderpark. Op slag dood."
Ik roer in mijn koffie. De eerste dode zit er op.

Elf jaar woon ik nu al niet meer thuis. Net zolang als mijn vader dood is, een grafsteen als mijlpaal. Het eerste jaar kwam ik nog elk weekend thuis. "Moeder, hier is uw zoon met een tas vol was, en maak het even schoon!"
Ik was nog niet écht het huis uit. Dat kon bij ons op twee manieren: horizontaal (dood), of verticaal (getrouwd). Ik ben het huis uitgeslopen, een verloren zoon. Steeds minder vaak kwam ik thuis, zeker toen ik stopte met voetballen bij de club waarvan ik vanaf m'n zevende lid was: de Rooms-Katholieke sportvereniging GDA. Het veld lag achter de kerk en ingeklemd tussen de Mariaschool (voor meisjes), de Petrusschool (voor jongens), en de Loosduinse groenteveiling (voor tomaten en komkommers).

"Nu weet ik eigenlijk niet wie zich heeft doodgereden, ik dacht Hans, maar zeker weten doe ik het niet. Weet je trouwens wie er ook dood is? Die ken je vast wel."
De tweede dode. Dat komt ervan als je nog maar zo weinig thuis komt.
"Kees Vreugdenhil, drie kinderen had hij. Twee meisjes en een jongen. Ze hebben hem dood in de douche gevonden. Tsja, als de bladeren vallen, doen mensen rare dingen, wil je nog koffie?"
Ik knik. Mijn moeder staat op alsof ik een bevel heb gegeven. Ik volg haar gang naar de keuken. Hoeveel kilometers heeft ze in de veertig jaar dat ze hier woont, wel niet afgelegd? Genoeg voor de wereldreis die ik ooit nog eens wil maken. M'n moeder komt weer aangedribbeld. Wat is ze klein. Ze zet het kopje voor me neer. Mijn kopje, speciaal voor mij gekocht op de markt. Geen van mijn broers en zussen hebben een eigen kopje, die hebben een trouwfoto aan de muur. Ingelijst geluk. Mijn moeder gaat zitten, de handen gevouwen in haar schoot en kijkt toe hoe ik mijn koffie drink.

Schuin boven haar brandt dag en nacht een klein electrisch lichtje naast een bronzen Heilig Hartbeeldje. Eind jaren '50 stond daar nog een gipsen Jezus Christus, minstens vijf keer zo groot. In het weekend werd het beeld van de sokken getild en afgestofd. Mijn broertje en ik speelden met de rechterhand van God, die met een ijzeren pin vast zat aan zijn arm. We deden wonderen en wurgden duivels en geesten.
Begin jaren '60 woedde er een ware beeldenstorm over Katholiek Nederland en moest ook ons Heilig Hartbeeld er aan geloven. Mijn vader nam het beeld mee naar de schuur en sloeg het op de stenen vloer aan stukken. Ik pakte een stuk gips op van de grond en stak het in mijn zak. Ver genoeg van huis haalde ik het stukje God er weer uit. Ik knielde op de grond en schreef wat ik in elk versgeurend taalschrift schreef: 'Koos Meinderts, Efezestraat 20, Loosduinen, Den Haag, Zuid-Holland, Nederland, Benelux, Europa, wereld, heelal.' Daaronder tussen haakjes: 'Dit is het woord van God.'
Toen ik weer thuis kwam, brandde er een elektrisch lichtje in een rood glaasje naast een nieuw bronzen heilig hartbeeldje.

Zo tegen vijfen zet mijn moeder het eten op tafel. Ze maakt een kruisteken en bidt, zachtjes in zichzelf. Ik zie haar lippen bewegen. Een jaar of wat geleden heeft ze even overwogen zichzelf in te schrijven voor het bejaardentehuis. Ze heeft het idee snel weer laten varen.
"Als ik ga verhuizen," heeft ze mij eens gezegd, "dan is het naar de Kapelaan Meereboerweg." Op de Kapelaan Meereboerweg ligt mijn vader, op de Rooms-Katholieke begraafplaats St. Jozef. Ik kijk mijn moeder aan, en even geloof ik met haar mee. En ik zie haar staan in de keuken in de hemel, roerend in de soep. Mijn vader komt thuis van zijn werk, op zijn Berini M21. Hij komt de keuken in, slaat een arm om mijn moeder en zegt: "Hou je nog een beetje van me, ouwe dibbes?"

Mijn moeder ziet dat ik nog niet ben begonnen.
"Eet nou jongen," zegt ze, "voor je het weet, is het koud."

Studentenverhalen 7: Kaart-verrader

Wed, 19 Dec 2007 12:48:52 GMT

Ik voel me een verrader. Vijf jaar lang ben ik hem trouw geweest, maar vanaf 1 januari is het dan zo ver: Ik laat de weekend-OV-jaarkaart vallen en ga een week-OV gebruiken.
'Big deal' zal je denken, maar voor m'n gevoel is er meer in het spel: je type OV-jaarkaart vormt een beetje je identiteit.

Zo was de week-OV eigenlijk altijd voor de populairdere mensen. Studenten met een weekend-OV waren in de minderheid en hadden minder bewegingsvrijheid. Bovendien woonden ze meestal verder weg, in gehuchtjes in Friesland en Zeeland. "Oh ja dat is waar ook, jij hebt een weekend-OV..." is iets wat ik menig keer gehoord heb.
Hoe het precies werkt weet ik niet, maar in mijn ervaring hadden de populairdere studenten altijd een week-OV. Die zag je dan op maandagochtend met een grote tas sjouwen, want ze kwamen net van thuis-thuis.

Volgend jaar heb ik er ook een, want die heb ik nodig voor m'n stage. En ondanks dat voel ik me nog niet populairder...

Jekkers en Meinderts - The Lighthouse

Sat, 15 Dec 2007 10:39:53 GMT

Omdat ik deze week geen tijd had om een tekst te kiezen en uit te typen, hier een link naar een YouTube filmpje van Koos Meinderts. Tekeningen door Annette Fienieg, Harrie Jekkers heeft er deze keer niks mee te maken.

Grandma is old, but the lighthouse is older, much older. It was already old when grandma was a little girl, when she lived in the vilage behind the dunes. She dreamed about it, that later on when she grew up, she'd live in the round room high up in the lighthouse.

http://www.youtube.com/watch?v=2uUS2bTylG8

Droombeelden

Sat, 08 Dec 2007 22:35:31 GMT

Zoals je misschien uit eigen ervaring weet, hebben nachtmerries de neiging om terug te komen. Ook normale dromen kunnen zich herhalen en ik merk zelf dat ik sommige delen van dromen herbruik.
Een paar nachten geleden droomde ik dat ik op vakantie was in een heuvelig gebied. Het was een prachtig landschap: groen met veel bomen, wandelpaden en hier en daar een riviertje. Alleen kende ik dat gebied al. Ik heb er vaker over gedroomd, meerdere keren. Vooral één bepaalde rivier met een pad ernaast staat me heel goed bij. Het gras wordt er niet gemaaid en komt op plaatsen bijna tot borsthoogte. Aan de ene kant van het pad staan halfhoge bomen, aan de andere kant stroomt een rivier van 3 meter breed. Bij het begin van het pad staan paaltjes met prikkeldraad. Geen idee waar het pad heen loopt, dat is niet te zien. Het lijkt het einde van de wereld.
Op de een of andere manier voelt het zo enorm vertrouwd. Dat gebied, die rivier, het heeft iets sereens. Als thuis. Maar tegelijkertijd is het ook heel eng. Waar is het? Waarom zijn er geen andere mensen? Waar leidt die weg naar toe? En kom ik ooit weer terug in de normale wereld??

Laat ik trouwens duidelijk zijn: ik geloof niet in bovennatuurlijke dromen. Ik probeer ook geen betekenis aan dromen te geven. Maar ik vind ze wel erg interessant, des te meer omdat ze kennelijk onbewust gedachten verwerken en je 'hersenen ordenen'.

Ik heb iets soortgelijks met een bepaald gebouw. En ik sprak vandaag een jongen die iets zo'n gevoel heeft bij een bepaalde droom: hij danst met een meisje op een glazen dansvloer, waarin de sterren in de lucht gespiegeld worden. (Mooie droom trouwens, ik ben jaloers!)
Nu de vraag: waar komen deze droombeelden vandaan? Is het pure fantasie, iets wat spontaan ontstaat uit onze persoonlijke voorkeuren? Is het misschien iets wat we vroeger hebben gelezen in een boek of gezien in een film? Of is het een werkelijk bestaande plaats, iets wat we kennen uit onze vroege jeugd, maar wat we niet meer bewust herinneren?
Misschien nog interessanter: Als de locatie echt bestaat en we zouden het tegenkomen, wat zou er gebeuren? Zouden we het wel meteen herkennen? Zouden onze dromen vervolgens invloed hebben op onze daden? Bijvoorbeeld, zouden we dromen genoeg vertrouwen om in dat gebied te gaan wonen?

Vragen waar we misschien nooit achter zullen komen, maar ik weet wel dat het af en toe heel leuk wakker worden is!

Jekkers en Meinderts - Zo Mooi

Fri, 07 Dec 2007 17:18:26 GMT

Toen Harrie Jekkers en Koos Meinders elkaar ontmoetten in de vierde klas van de Havo, was hun vriendschap pure noodzaak: ze waren de enige 2 jongens in een klas met 20 meisjes.
Inmiddels is het bijna 40 jaar later en hebben ze er mooie verhalen en liedjes aan overgehouden.

Zo Mooi

Ze was mooi, hey het was in '61.
Op het kerkplein, de lantaarns gingen aan.
En het standbeeld van de lieve Heer keek zwijgend op ons neer.
We moesten allebei naar huis, maar bleven staan.
En toen ik vroeg: "Heb jij je huiswerk voor morgen al gemaakt?"
Zei ze: "Proef eens hoe mijn lippenstift naar Coca Cola smaakt."
Ik ben daarna nog vaak verliefd geweest, maar proefde toch nooit meer,
De smaak van Coca Cola van die allereerste keer.

De zee was mooi, het was in '68.
Op een duintop bij Den Haag en achter ons de stad.
En de sterren van de Grote Beer keken juichend op ons neer.
We waren alle vier geslaagd en ladderzat.
En we dronken op de sterren, en op de zee en op de maan.
Ach we wilden daar voor eeuwig met z'n vieren blijven staan.
Ik heb daarna wat afgezopen maar proefde toch nooit meer,
Die geslaagde smaak van dronkenschap van toen, die allereerste keer.

Want zo mooi wordt het nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan de Grote Beer, die was erbij die eerste keer,
Die allereerste keer.

Het klonk mooi, het was in '73.
Ik speelde in een bandje en we zongen Suzy Cue.
En de spotlights flitsten uit en aan,
En het mooiste meisje stond vooraan.
En we zongen om het hardst "I love you!"
En zonder het te weten, speelden we spontaan,
De sterren van de hemel, want de zon was opgegaan.
Ik heb daarna wat opgetreden, maar speelde toch nooit meer,
De sterren van de hemel zoals die allereerste keer.

Want zo mooi klinkt het nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan ach, hoe heet ze ook alweer.
Ze stond vooraan die eerste keer, die allereerste keer.

Het is mooi geweest in 2000-zoveel.
Een kamer, ik zie mezelf al staan.
Voor een spiegel die vertelt dat mijn dagen zijn geteld,
Dat ook binnenkort mijn laatste uur zal slaan.
Hey maar mocht de dood het vragen, ik zou voor geen miljoen,
Voor geen goud, mijn leven nog een keertje over willen doen.

Want zo mooi wordt het toch nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan ach, hoe heet ze ook alweer,
De Grote Beer, de lieve Heer, van die allereerste keer.
Zo mooi wordt het nooit meer, want na die allereerste keer,
Smaakt het alleen nog maar naar meer,
Maar nooit meer naar die eerste keer, oh die allereerste keer.

About the Activision Blizzard merge...

Mon, 03 Dec 2007 23:34:13 GMT

Picture says it all:

IGN Top 100 Games 2007

Sun, 02 Dec 2007 15:15:02 GMT

Gaming site IGN has graduately revealed their top 100 games of this year. You can find the website here: http://top100.ign.com/2007/index.html
Of course some of them don't really fit in (Rayman 2??) and they might have missed a few big ones, but overall it's a nice compilation.

Because the IGN site doesn't read very easily (1 page per game), here is the full list. I highlighted the games I have played and/or own.

100. Archon: The Light and the Dark - C64, NES, PC (1984)
99. Rayman 2: The Great Escape - DC, N64, PC, PSX, PS2 (2000)
98. Quake II - MAC, N64, PC, PSX (1997)
97. Silent Hill 2 - PC, PS2, XBX (2001)
96. Wave Race 64 - N64 (1996)
95. Bionic Commando - ARC, GB, NES, PC (1988)
94. NiGHTS into Dreams... - SAT (1996)
93. Ultima VII: The Black Gate - PC, SNES (1992)
92. WipEout 3 - PSX (1999)
91. Pilotwings - SNES (1991)

90. Okami - PS2 (2006)
89. Alone in the Dark - 3DO, MAC, PC, PSX, SAT (1992)
88. Star Wars (Atari) - ARC (1983)
87. Advance Wars - GBA (2001)
86. Perfect Dark - N64 (2000)
85. Mafia - PC, PS2, XBX (2002)
84. Maniac Mansion: Day of the Tentacle - MAC, PC (1993)
83. World of Warcraft - MAC, PC (2004)
82. Syndicate - 3DO, GEN, JAG, MAC, PC, SNES (1993)
81. Space Invaders - 2600, 5200, ARC, GB (1978)

80. Ninja Gaiden Black - XBX (2005)
79. Secret of Mana - SNES (1993)
78. The Legend of Zelda: Link's Awakening - GB, GBC (1993)
77. Star Fox - SNES (1993)
76. Final Fantasy VII - PC, PS2 (1997)
75. GoldenEye 007 - N64 (1997)
74. Sam & Max Hit the Road - MAC, PC (1993)
73. Resident Evil - PC, PSX, SAT (1996)
72. MechWarrior 2 - MAC, PC, PSX, SAT (1996)
71. Planescape: Torment - PC (1999)

70. Tecmo Bowl - GB, NES (1987)
69. Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty - PS2 (2001)
68. Prince of Persia: The Sands of Time - GCN, PC, PS2, XBX (2003)
67. Mega Man 2 - NES (1988)
66. Burnout 3: Takedown - PS2, XBX (2004)
65. Thief II: The Metal Age - PC (2000)
64. Total Annihilation - MAC, PC (1997)
63. Virtua Fighter 4: Evolution - ARC, PS2 (2003)
62. Wolfenstein 3-D - 3DO, JAG, MAC, PC, SNES (1992)
61. Phantasy Star IV - GEN, PC (1994)

60. Prince of Persia - GEN, NES, PC, SCD, SGG, SMS, SNES, TG-16 (1989)
59. Command & Conquer: Red Alert - PC, PSX (1996)
58. Mike Tyson's Punch-Out!! - NES (1987)
57. ICO - PS2 (2001)
56. NHL '94 - GEN, PC, SCD, SNES (1993)
55. Final Fantasy II (actually FF IV in Japan) - GBA, PSX, SNES, WSC (1991)
54. Contra - ARC, GB, NES, SGG (1988)
53. Rome: Total War - PC (2004)
52. Dune II: The Building of a Dynasty - PC
51. Sonic the Hedgehog - GBA, GEN, SGG (1991)

50. Super Smash Bros. - N64 (2001)
49. Guitar Hero II - PS2, X360 (2006)
48. Shining Force II - GEN (1994)
47. God of War - PS2 (2005)
46. Tony Hawk's Pro Skater 2 - DC, MAC, N64, PC, PSX (2000)
45. Battlefield 1942 - MAC, PC (2002)
44. Panzer Dragoon Saga - SAT (1998)
43. Baldur's Gate II: Shadows of Amn - MAC, PC (2000)
42. The Legend of Zelda - NES (1987)
41. Super Mario World 2: Yoshi's Island - GBA, SNES (1996)

40. Gran Turismo 3 A-spec - PS2 (2001)
39. Super Mario Bros. 3 - NES (1990)
38. Final Fantasy Tactics - PSX (1998)
37. Pokémon Blue Version - GB (1998)
36. Grim Fandango - PC (1998)
35. Grand Theft Auto III - PC, PS2, XBX (2001)
34. Deus Ex - MAC, PC, PS2 (2000)
33. Fallout - MAC, PC (1997)
32. Halo: Combat Evolved - XBX, MAC, PC (2001)
31. The Legend of Zelda: Majora's Mask - N64 (2000)

30. Metroid Prime - GCN (2002)
29. Dragon Warrior - NES (1989)
28. Warcraft II: Tides of Darkness - MAC, PC (1995)
27. Star Wars Knights of the Old Republic - MAC, PC, XBX (2003)
26. Half-Life - MAC, PC, PS2 (1998)
25. SimCity 2000 - MAC, PC, N64, PSX, SAT, SNES (1996)
24. Street Fighter II: The World Warrior - ARC, PC, SNES (1991)
23. Super Mario Kart - SNES (1992)
22. System Shock 2 - PC (1999)
21. X-COM: UFO Defense - PC, PSX (1993)

20. Metal Gear Solid - PC, PSX (1998)
19. Doom - 3DO, 32X, MAC, PC, PSX, SAT, SNES (1993)
18. Chrono Trigger - PSX, SNES (1995)
17. Super Mario World - GBA, SNES (1990)
16. Shadow of the Colossus - PS2 (2005)
15. Castlevania: Symphony of the Night - PSX, SAT (1997)
14. Pirates! (1987) - MAC, NES, PC (1987)
13. Ms. Pac-Man - 5200, ARC, GB, GEN, LYX, SNES
12. Star Wars: TIE Fighter (Collector's CD-ROM) - PC (1995)
11. StarCraft - MAC, PC (1998)

10. Resident Evil 4 - GCN, PC, PS2, Wii (2005)
9. Final Fantasy III (US) - GBA, PSX, SNES (1994)
8. The Legend of Zelda: A Link to the Past - GBA, SNES (1992)
7. Super Metroid - SNES (1994)
6. Half-Life 2 - PC, XBX (2004)
5. Super Mario 64 - N64 (1996)
4. The Legend of Zelda: Ocarina of Time - N64 (1998)
3. Civilization II - MAC, PC, PSX (1996)
2. Tetris - ARC, GB, MAC, NES, PC (1989)
1. Super Mario Bros. - NES (1985)

Jekkers en Meinderts: Partnerjacht

Fri, 30 Nov 2007 13:36:45 GMT

Harrie Jekkers en Koos Meinderts kennen jullie waarschijnlijk wel van de band Klein Orkest. Samen schreven ze hits als 'Over De Muur', 'Oh Oh Den Haag' en 'Koos Werkeloos'. Maar nog mooier dan deze hits vind ik een serie onbekendere liedjes en gedichten. Tijd dus om ze wat meer bekendheid te geven, door hier elke vrijdag een tekst te plaatsen!

Deze week de tekst van een liedje. Ik denk dat Jekkers het geschreven heeft, het lijkt zijn stijl.

Partnerjacht

Partnerjacht, partnerjacht, de hele wereld is op partnerjacht
Partnerjacht, partnerjacht, ik wil een partner hebben
En het moet voor middernacht

Hé, ik wil een partner hebben, maar het moet wel een mooie zijn
Qua partner doe ik absoluut geen water bij de wijn
Ik wil een partner hebben, die teder is en zacht
Maar wel een beetje snel graag, want het is al kwart voor acht
Wel een beetje snel graag, want het is al kwart voor acht

Partnerjacht, partnerjacht, de hele wereld is op partnerjacht

Ik wil een partner, met ogen als een warme zomernacht
Een partner waar je hart van breekt, wanneer ze naar je lacht
Mij zul je dus toch mooi niet met een doorsnee partner zien
Maar waar blijft ze nou, waar blijft ze nou? Het is al half tien
Maar waar blijft ze nou, waar blijft ze nou? Het is al half tien

Partnerjacht, partnerjacht, de hele wereld is op partnerjacht

He, misschien zijn mijn wensen, qua partner te extreem
Moet ik eens genoegen leren nemen met een partner met eczeem
Of een partner met een hazenlip of met een korter been
Want het is al half twaalf en ik ben nog steeds alleen
Liever eentje met een schoonheidsfout dan helemaal geen een

Partnerjacht, partnerjacht, de hele wereld is op partnerjacht

Ik moet absoluut een partner, huidskleur geen bezwaar
Maakt niet uit hoe ze d'r uit ziet: doet u mij die groene maar
Wat zegt u, is ze varkensslachtster op het abattoir
En vermoordt ze stelselmatig partners met een heggenschaar

Maakt niet uit, geef hier dat mens
Pfff... dat scheelde maar een haar
Tsjongejonge, net op tijd zeg
Nog net voor twaalven klaar

Partnerjacht, partnerjacht, de hele wereld is op partnerjacht
Partnerjacht, partnerjacht, en wie niet meedoet...
Is verdacht

Ha! I was almost right after all

Wed, 28 Nov 2007 10:19:24 GMT

Three years ago my at-that-time girlfriend told me that I misinterpreted the lyrics of Eurythmics - Sweet Dreams. She said that they were singing "Sweet dreams are melodies." Because I'm such a sweet boy, I believed her. But every time I heard the song, I had the feeling that it wasn't right. Ten minutes ago I finally googled it. Apparently it's "Sweet dreams are made of this." Which is almost what I thought: "Sweet dreams are made of the years." So yay, I was more right than my ex!

Jekkers en Meinderts: De Rivier

Fri, 23 Nov 2007 16:25:40 GMT

Ik heb Harrie Jekkers leren kennen door 'Donald Duck en de apen van Gibraltar', een geniaal stukje cabaret. Maar ik ben hem en z'n schrijf-partner Koos Meinderts vooral gaan waarderen om hun mooie, enigzins filosofische teksten. Daarom kwam ik op het idee om elke vrijdag een tekst van ze op m'n blog te zetten.

Vandaag de eerste, eentje met vooral humor. Ik weet niet precies wie hem geschreven heeft, Harrie Jekkers of Koos Meinderts, maar ik gok op de laatste.

De Rivier

Er was eens een grote brede rivier,
Die dacht: 'waarom stroom ik toch altijd maar hier?'
Altijd datzelfde saaie dal,
Dat wist ie nou wel, dat kende ie al.
Kijk, dat ie een rivier was, dat vond ie niet erg,
Maar hij wou zo graag naar de andere kant van de berg.
De andere kant, zo had hij gehoord,
Was warmer en groener, een schitterend oord.
Hij werd gek van zijn waar hij altijd maar was,
Hij verlangde naar het andere, groenere gras.

Hij vroeg aan een klimgeit, een vriendelijk beest,
‘Zeg, die andere kant, geit, daar ben jij toch geweest?
Dus jij kan het weten, zeg me eens gauw,
Over zo’n berg heen, hoe flik je dat nou?'
'Klimmen,' zei de klimgeit. 'Kijk, je begint onderaan,
Je klimt en je klimt, je blijft af en toe staan.
Nou, dan klim je weer verder, omhoog langs de wand,
En over de top ligt de andere kant.'
De geit werd bedankt, de rivier wist genoeg,
Hij had nog een fikse klim voor de boeg.
Hij nam eerst een aanloop, dat leek hem wel slim,
Hij borrelde, bruisde en brulde: 'Ik klim!'
Hij trad uit zijn oevers, maar verder ook niet.
Hij bleef waar hij was, tot zijn grote verdriet.
En hij riep naar de klimgeit, hoog op de top:
'Ik vraag het een ander, ik geef het niet op!'

En hij vroeg aan een vogel: 'Zeg vogel, jij komt daar vandaan,
Over zo’n berg heen; hoe pak jij dat nou aan?'
'Vliegen' zei de vogel. 'Kijk zo doe je dat.'
Hij spreidde zijn vleugels en wapperde wat.
De rivier zei: 'Bedankt.' Hij zette zich schrap,
Hij golfde en kolkte en riep: 'Wapperdewap!'
Hij steeg een klein eindje, hij dacht dat hij vloog,
Maar in feite kwam hij geen meter omhoog.
En de vogel intussen, vloog sierlijk over de top,
En de rivier riep woedend: 'Wacht maar! Ik geef het niet op!'

Maar toen sprak de zon: 'Rivier, jij maakt je te druk,
Zo bereik je toch nooit het ultieme geluk?
Doe nou eens rustig, stroom niet zo vlug.
Ga nou eens liggen, gewoon op je rug.
Heus, geloof me, let maar eens op,
Met helemaal niks doen kom jij over de top.'

De rivier dacht: ‘Niks doen, wat heeft dat voor nut?
Maar laat ik het maar doen, ik ben toch uitgeput.’
Hij volgde het advies van de zon,
En stroomde zo sloom en zo traag als hij kon.
Zijn water verdampte, zijn bedding viel droog,
Het was niet te geloven... Kijk nou, hij vloog!
De zon had gelijk, als wolk steeg hij op.
En de wind blies hem moeiteloos over de top.
En in regen viel de rivier weer neer op het land,
Precies waar hij zijn wilde; aan de andere kant.

Nou, dit was het dan weer, einde verhaal,
Oja, nog even de boodschap; hier komt de moraal:
‘Sloof je niet uit, vier lekker feest,
Doe lekker niks, dan bereik je het meest!’

'Hoeveel seconden heeft een week'

Thu, 22 Nov 2007 14:13:02 GMT

Nee, ik ga je hier niet het antwoord op die vraag geven. Ik vind het namelijk een domme vraag. Of nee, ik vind die MSN reclames gewoon stom.
Maar wat ik wel prachtig vind, is dat deze vraag me al zo'n 40 bezoekers heeft opgeleverd. Toen ik me eens stoorde aan de MSN reclames onderaan het chatscherm, heb ik de leuksten verzameld en op m'n blog gezet.

Nu blijf ik me verbazen hoeveel mensen mijn blog vinden als ze het antwoord op die vraag zoeken. Het is sowieso interessant om te zien bij welke zoekresultaten je website bovenaan komt te staan bij Google. Als je bijvoorbeeld zoekt op 'studentenverhalen', is m'n blog de eerste site die Google aangeeft.

En het antwoord? Dat ga je maar lekker zelf uitrekenen. 60x60x24x7. Pak maar een rekenmachine, of beter nog: reken het op papier uit. Een gratis brain training, je hersenen worden vast wel een week jonger. En dan weet je meteen hoeveel seconden dat is.

Attaching guitar strings

Fri, 16 Nov 2007 15:51:56 GMT

Since I didn't really have a clue how to attach guitar strings, I looked it up and found this site: http://www.fretnotguitarrepair.com/stringing.htm

According to the site:
"When customers come to me complaining of tuning problems, improperly wound strings are the number one culprit. If the string is not properly wound around the tuners post it will slip, when you loose tension you loose tuning."

I always had to tune my guitar quite often, but maybe that was because the strings were old (2 years now) or because it sometimes took months before I played again. We'll see if it works.

*plays 'Naast Jou', the only song he knows*

The Englishman Who Went Up a Hill But Came Down a Mountain

Thu, 15 Nov 2007 22:02:12 GMT

When I started watching this movie yesterday, I didn't expect much. I thought the story sounded nice, but I'm not a big fan of Hugh Grant. And in a way that's exactly how this 12 year old film turned out to be.
The concept of a village that turns their hill into a mountain by adding 20 feet (6m) is just great. Even though Hugh Grant's role was quite passable, the romance between him and some girl was totally unnecessary.
But what I enjoyed most in the movie was the soundtrack. The soundtrack and the gorgeous Welsh scenery. Oh and the gentle humor. It's just a shame that the focus is so much on Hugh Grant, even without him it would have been a really good movie. Oh but don't worry, the romance part is still not as bad as I make it sound like.

All in all, if you're looking for a nice and beautiful family movie, go watch The Englishman Who Went Up a Hill But Came Down a Mountain.

Studentenverhalen 6: Treinreizen

Wed, 31 Oct 2007 14:31:50 GMT

Gek waar een mens zoal heimwee naar kan hebben. Het koude en waaierige herfstweer doet me denken aan de tijd dat ik me elk weekend zeven uur aan het openbaar vervoer waagde. Vooral op de perronnen wachten in de ijzige kou is me bijgebleven. Wachten op een trein die weer eens 10 minuten vertraging heeft, waardoor je weet dat je je aansluiting gaat missen en dus een uur later thuis bent. Natuurlijk allemaal door die gemene bladeren op de rails.

Eén keer was ik aan het treinreizen toen er een noodweer raasde over Nederland. November 2005, het halve land werd bedekt met een mooie sneeuwlaag, waardoor treinen niet verder konden rijden en telefoons niet meer werkten. Ik strandde om 7 uur 's avonds op station Dieren, eigenlijk op weg naar Sneek. Niemand wist wat er gebeurde, nergens was iemand van de NS te bekennen om wat informatie te geven. Sommigen namen een trein terug naar Arnhem, anderen bleven wachten op een rit naar het noorden. Na een tijdje gingen om een of andere reden de meeste lichten uit, waardoor we naast de kou ook nog in het donker stonden. Er hing een apocalyptisch sfeertje. En eigenlijk was het best gezellig.
Ik ben toen een stukje gaan lopen en heb ergens bij een huis aangebeld. Gelukkig waren het aardige mensen die me even naar m'n familie lieten bellen en me bovendien wat water en eten meegaven. Teruggekomen op het station stond iedereen nog steeds rillend te wachten. Na in totaal 1 a 2 uur kwam er een bus die naar Arnhem ging. De chauffeur werd hartelijk ontvangen, hij was immers één van de weinigen die het nog aandurfde in het noodweer. In Arnhem kon ik nog net op de laatste bus naar Wageningen stappen. Het was de langzaamste busrit die we ooit meegemaakt hebben, maar dat maakte niemand wat uit. De buschauffeurs waren onze helden.
Na 10 uur in het openbaar vervoer was ik weer terug waar ik begon, in Wageningen. En stiekem is het een van de coolste dingen die ik die winter mee heb gemaakt. Iets waar ik gewoon heimwee naar heb.

Nintendo update

Tue, 30 Oct 2007 22:45:44 GMT

Time for some Nintendo news!!

First of all: Super Smash Bros. Brawl will be awesome. Yesterday they revealed that you'll be able to build your own levels!! So far they've revealed 23 characters, while many more are expected. It will probably launch in Europe somewhere in spring 2008.

Secondly: I beat Metroid Prime 2 (GameCube). Good game, even though some parts were annoying because they have you search in the least likely places. Fortunately the hint system helps you out. Many gamers have complained about the 9 keys you have to find in the end, but I don't understand those complaints. You get plenty of clues, I found all of them within a few hours. I really was just a matter of picking them up, if you decided to use your brains.
One thing that annoys me a lot about the Metroid Prime games are the Metroids themselves. They are hard to kill. When they attack you, it takes around 5 seconds before you're free and you can attack them again. Especially when there are 2 or more at once, they're awful. I hope they're better done in Metroid Prime 3.

Thirdly, speaking of which: Metroid Prime 3 (Wii) is waiting for me! I'll be able to play it when I get to Sneek, hopefully next weekend.

Fourthly: Nintendo is doing great, which makes me happy. For around 15 years I've been a Nintendo-fan and it hasn't always been that easy. Ok, that's a bit over-dramatic, but during the N64 and GameCube generations I always (felt I) had to defend Nintendo. Everybody was playing their Playstations and laughing at Nintendo with its kiddy games.
When the Wii launched, people were still making fun of it. "It won't sell" they said. It did. "The hype will die within a few months" they said. It didn't. The Wii is out for almost a year now and it's still doing very well. And that just feels good for Nintendo-fans.

Fifthly: There are a lot of good Wii games coming out in the next months. Super Mario Galaxy, Rayman Raving Rabbids and Endless Ocean are just a few games that I'm interested in, but I don't have the time/money to play/buy them all. Oh, I bought a TV, so now I can bring my Wii and play some more games. After I've finished my Bsc thesis of course.

De tijd lacht mij toe en ik scheld haar uit

Fri, 26 Oct 2007 22:02:13 GMT

De tijd lacht mij toe en ik scheld haar uit.
Ik heb een haat liefde verhouding met haar. Ze laat me nieuwe dingen ontdekken maar dwingt me ook tot het loslaten van gisteren. Een begin is direct ook de voorbode voor een einde. Ooit, ergens, misschien wel morgen, of vandaag. Toch laat ze aan mij de keuze wat ik van haar onthoud. Ook mag ik voelen dat iets langer duurt of kort, ze laat me vrij in hoe ik haar beleef en ervaar.
Maar er is altijd die stok achter de deur. Ik moet vooruit. Teruggaan is geen optie. Ik mag opnieuw beginnen, of mezelf omwentelen in een zachte memorie, flirten met nostalgie; jammer dat wat was, niet meer is. We willen het terug, we zwoegen om het te behouden, te onthouden, zodat beelden en zinnen niet vervagen in vergetelheid, waar blijft daarbij de toekomst? Waar blijft daarbij de tijd?

Zoals vandaag gelezen op de Dutch Design Week in Eindhoven. Een erg interessant evenement en bovendien gratis! Ik dacht niet zo'n kunst/design-type te zijn, maar ik heb er erg van genoten. Natuurlijk was het gezelschap ook erg goed.
PS: Voor de volledige versie en de auteur: http://www.tijdelijkontwerpersverbond.nl/bio/loes_veldpaus.htm

Statistiek tentamen

Wed, 24 Oct 2007 11:27:01 GMT

Ik heb net 1 van m'n moeilijkste tentamens achter de rug. Inleiding Statistiek. Het klinkt zo onschuldig, "inleiding"...

Het is zo lang geleden dat ik een moeilijk tentamen heb gedaan, dat ik bijna was vergeten hoe vreselijk ze zijn. De laatste week heb ik zo hard geleerd, dat ik serieus nachten lang ijlerig over statistiek heb gedroomd! De laatste dagen heb ik oefententamens geleerd, maar ik moest veel te vaak naar de antwoorden grijpen. Gister heb ik tot 1 uur doorgeleerd. Het is een belangrijk tentamen omdat het de laatste is voor m'n Bsc. Als ik dit haal, krijg ik m'n bachelor diploma en mag ik officieel stage/afstudeervak doen voor m'n master.

Vanochtend had ik het tentamen dus, wat een ramp. Het vak is zo verschrikkelijk groot. De meeste vakken zijn te leren door op te letten tijdens colleges, of door een paar dagen in de boeken te duiken. Bij dit vak is dat lang niet genoeg, je moet het echt helemaal onder controle hebben, anders raak je de draad kwijt. Het vak is saai, omdat het je niks leert over je intresses (b.v. natuurrecreatie), je leert alleen maar een methode om onderzoek te doen.

In ieder geval, het tentamen ging matig tot redelijk. Het zal er om spannen. Ik zat even te tellen hoeveel van de 90 punten ik had. Het zat tussen 50 en 55 punten. Als ik genoeg vragen goed heb voor 45 punten, heb ik het gehaald. Nu is het 1 a 2 weken wachten op het resultaat. Ik ga vrijdag nog een herkansing doen en verder maak ik m'n scriptie en een bedrijfsplan af. Daarna is de druk even van de ketel!!

Meubelmaker

Thu, 18 Oct 2007 20:34:11 GMT

Ik ken een geweldige meubelmaker, Markus Bleeker. Alles met de hand gemaakt, tot in de details uitgewerkt. Als hij nieuw hout binnen krijgt, gaat ie er eerst op een stoeltje een uur naar zitten kijken om te bepalen welke stukken hij waarvoor gaat gebruiken.

Neem eens een kijkje op http://www.markusbleeker.nl/index.html! Oh, waarschuwing: omdat alles handgemaakt is, is het erg duur! Te duur voor mij!!

Trouwens, als je ooit ergens een gouden regen (da's een boom) ziet staan, geef hem een tip, hij's gek op dat hout. Dan zet ie z'n bivaksmuts op en gaat ie hem 's nachts omzagen.

Thesis concept version finished and handed in!

Tue, 16 Oct 2007 14:44:31 GMT

Woohoooooo!! It's finally done! I finished the concept version of my thesis. The last parts sure took a lot more time than expected! But at least I really like it. Of course, there are still some small things I could improve, and maybe I need to change some bigger things as well, but not within a week.

You can find it here: http://sendit.wur.nl/retrieve.aspx?id=a2874179-5ff1-48bc-977d-e05e8f657588
If you're interested in the topic, please read it (it's in English) and give me some feedback! Be critical so I can make it even better. By the way, what do you think of my front page picture (see below)? If anybody wants to draw a better version of that for me, that would be great, since I'm not the best of artists.

Here are the abstracts, in English and Dutch:

English: Because global warming is gaining increasing attention, more people are buying carbon offsets to make their air travel climate neutral. One popular way to mitigate CO2 emissions is to plant trees which sequester carbon when they grow. This thesis does not discuss whether or not global warming is really caused by humans, but instead focuses on the effect of international policies on the market. The market of carbon offset is growing rapidly, but little is known about how it works or what the relation is with forestry.
A literature study and case study of company websites were used to gather data. The theoretical framework chapter discusses global warming and carbon sequestration and their relation with forestry and air travel. The results chapter offers a general overview of the market and an in-depth analysis of one chain, ranging from the forest manager to the customer. The most notable result is that carbon offsets are mostly sold on an individual basis. Therefore, the discussion chapter suggests new coalitions between airlines and forest owners. These coalitions will provide cheaper offsets and better service for the customer and will encourage more customers to offset their air travel.

Dutch: Omdat klimaatsverandering meer aandacht krijgt, kopen meer mensen CO2 compensaties om hun vliegreizen klimaatneutraal te maken. Een populaire manier is het planten van bomen die bij het groeien koolstof vastleggen. Deze scriptie discussieert niet of klimaatsverandering wel of niet door mensen wordt veroorzaakt, maar richt zich op de uitwerking van internationaal beleid op de markt. De markt van CO2 compensatie groeit snel, maar over de werking en relatie met bosbeheer is maar weinig bekend.
Een literatuurstudie en een case study van bedrijfswebsites zijn gebruikt om data te vergaren. Het theoretische kader bespreekt klimaatsverandering en koolstofvastlegging en de relaties met bosbeheer en vliegreizen. Het resultatenhoofdstuk biedt een algemeen overzicht van de market en een diepere analyse van een keten, van de bosbeheerder tot de klant. Het is erg opmerkelijk dat CO2 compensaties vooral op een individuele basis verkocht worden. Daarom suggereert het discussiehoofdstuk nieuwe coalities tussen vliegtuig maatschappijen en bosbezitters. Deze coalities zullen voor goedkopere compensaties en betere service voor de klant zorgen en zullen meer mensen aanmoedigen hun vliegreis te compenseren.

Thesis almost complete!

Sat, 13 Oct 2007 22:47:25 GMT

I just realized that my thesis almost feels like an addiction. I'm so near completion... It's past bedtime but I just can't stop working on it. "Just one little thing! Oh, let's change this too. Wait, I better type this part now." And suddenly it's 30 minutes later.

Even though it took me much longer than expected, the topic was hard and sometimes boring, I'm quite proud of what I've produced so far.

When I've sent it to my supervisor tomorrow, I will host it online so people can read it if they want.

And to remind you what the topic is:

Now that global warming is gaining increasing attention, more and more people pay money to make their air travel 'climate neutral'. This can be done by growing trees, which absorb the CO2 emissions from the airplane. I've looked at this new market and I suggest new coalitions, namely between airlines and forest owners.