Stephan: People

Stelling: jongeren en ouderen zijn de grootste wetovertreders

Thu, 22 May 2008 11:37:38 GMT

Eens of oneens?

Het woord "shit"

Fri, 29 Feb 2008 22:31:06 GMT

We hadden ooit een buurvrouw die een hekel aan het woord 'shit' had. Wij ook, we gebruiken het nooit. Maar onze buurvrouw had toch wel een hele speciale manier om haar frustratie te uiten.

In haar woorden: "Ik heb zo'n schijthekel aan shit!"

...

'Hoeveel seconden heeft een week'

Thu, 22 Nov 2007 14:13:02 GMT

Nee, ik ga je hier niet het antwoord op die vraag geven. Ik vind het namelijk een domme vraag. Of nee, ik vind die MSN reclames gewoon stom.
Maar wat ik wel prachtig vind, is dat deze vraag me al zo'n 40 bezoekers heeft opgeleverd. Toen ik me eens stoorde aan de MSN reclames onderaan het chatscherm, heb ik de leuksten verzameld en op m'n blog gezet.

Nu blijf ik me verbazen hoeveel mensen mijn blog vinden als ze het antwoord op die vraag zoeken. Het is sowieso interessant om te zien bij welke zoekresultaten je website bovenaan komt te staan bij Google. Als je bijvoorbeeld zoekt op 'studentenverhalen', is m'n blog de eerste site die Google aangeeft.

En het antwoord? Dat ga je maar lekker zelf uitrekenen. 60x60x24x7. Pak maar een rekenmachine, of beter nog: reken het op papier uit. Een gratis brain training, je hersenen worden vast wel een week jonger. En dan weet je meteen hoeveel seconden dat is.

While waiting in the rain...

Wed, 03 Oct 2007 14:48:23 GMT

A while ago I posted about a girl who was reading a book on her bicycle. Today while I was in the rain waiting for somebody, I saw another amazing cycler. A student was wearing shorts, even though it's pretty cold here. He was holding an umbrella, but I noticed the weird way he was holding it. He wasn't trying to keep his head dry.... but his legs! Crazy boy.

Wannabe fotomodel

Fri, 10 Aug 2007 20:52:50 GMT

Op de camping kwam er een buurman wat foto's nemen van onze hond Sibbel. Het duurde een paar minuten terwijl hij er wat leuks van probeerde te maken, maar dát was niet wat m'n aandacht trok. Vier meter verderop stond namelijk een buurvrouw (van een jaar of 30) met háár hond te showen. Ze probeerde bijvoorbeeld haar teckel op een skatebord te zetten, terwijl het beestje er natuurlijk steeds van afsprong. Over op plan B: hondje optillen en knuffelend naar de camera lachen. Twintig seconden zo blijven staan.

Ondertussen bleef de fotograaf haar geweldig goed negeren. Toen droop ze eindelijk af...

En ik? Ik zat in m'n luie campingstoel met een brede glimlach te genieten van het tafereel.

Herrie schoppen bij de herrieschoppers

Tue, 07 Aug 2007 22:00:10 GMT

De eerste dag op de camping waren we moe. We hadden 7 uur in de auto gereden en toen onze caravan/tenten opgezet. Geen wonder dat we rond 11 uur gingen slapen.

Tenminste, dat probeerden we. Vlak bij ons zat een groep jongeren om een kampvuur. Over het algemeen heb ik daar weinig problemen mee, zelfs als ze wat lawaai maken. Maar ten eerste was het op deze camping de regel dat je rond 10 uur gewoon stil bent. Ten tweede waren het geen normale gesprekken, het was dom gelach. Misschien hadden ze wat alcohol op, maar het ging nergens over en ze maakten gewoon veel te veel lawaai voor die tijd.

Anderhalf uur hebben m'n broer, zusje en ik geprobeerd te slapen, anderhalf uur hebben we ons zitten ergeren. Toen had ik er genoeg van. Bij mij was de empathie voor die groep helaas verdwenen. Ik heb me aangekleed en ben met m'n slaperige hoofd naar ze toegelopen met de eigenlijk best arrogante mededeling:

"Jullie kunnen heel goed lawaai maken, maar het is nu bijna half 1 en jullie houden de halve camping wakker. Dus het lijkt me een goed idee dat jullie nu gewoon gaan slapen. Ja? Ok, bedankt."

Er was één jongen die me aan durfte te kijken en vriendelijk was. De rest begon wat dom te lachen of mij belachelijk te maken. Dat laatste neem ik ze niet kwalijk omdat ik zelf ook niet zo heel aardig was. Gelukkig gingen ze daarna ook echt slapen en waren ze stil. Terwijl ik in slaap viel, voelde ik me eventjes de held van de camping...

De volgende ochtend kwam er een jongen bij m'n broer langs om z'n excuses aan te bieden. Maar hij vond toch wel dat ik erg boos had gereageerd, het was alsof ik "het al voor de derde keer vroeg". Even had ik medelijden met ze. Maar toen ik bedacht wat voor een vreemde, onsympathieke lui er tussen hadden gezeten, ging dat gevoel snel over. Sorry, maar ik kan slecht tegen zulke popi-jopi's.

Bijna twee weken later was er een andere groep gekomen die nog meer lawaai maakten en nog langer doorfeesten. Na een binnententse "Hey, kunnen jullie stil zijn!?" die weinig uithaalde, kroop ik half uit m'n tent en riep "Jongens, het is half 3 en ik wil slapen. Kunnen jullie dat ook doen? Of in ieder geval stìl zijn? Dankje." Bij deze groep had ik het niet eens persoonlijker durven vragen, omdat ze duidelijk te veel op hadden. (Ik had trouwens wel verzonnen om een emmer water over hun kampvuurtje te gooien als ze niet op een verzoek reageerden, maar m'n broer wou niet meewerken.) Daarna was het lawaai in ieder geval voorbij en konden we slapen. Toen ik de volgende dag van verschillende mensen hoorden dat ze ook last van die groep hadden gehad, wist ik dat het het waard was geweest.

Ik voel me nu wel een grote party-pooper. Yarr, kom maar op met je luidruchtige feestjes, ik heb de smaak te pakken!

Reading-addict

Mon, 16 Jul 2007 21:35:51 GMT

Today a girl made me laugh. She was reading a book while cycling. Amazing... I guess it was a good book.

A Beauty and 2 nerds

Tue, 10 Jul 2007 08:31:43 GMT

I'm working here on an essay in one of the university buildings and I'm enjoying a nice little scene. There are 2 guys sitting at a table, they both have a nerdy look with glasses and big noses. From the looks, they could be brothers. They've been talking to a pretty girl, who has been standing there for half an hour. The girl clearly likes the guys, though maybe not in a romantic way. The guys are pretty excited, they can't stop smiling and nodding to her. I'm pretty sure they do have romantic feelings for her.

Now a popular guy walks over to them and is talking for a minute, but none of the three people seem to be impressed by him. He leaves again.

There, she's gone. The 2 guys are still smiling and don't know what to say. They're in love.

Such a nice hobby: people.

Bevrijdingsdag 2007... yeah right

Sat, 05 May 2007 20:20:18 GMT

Bevrijdingsdag is zielig. Een aanfluiting. Huichelachtig. Stop er maar mee, het heeft geen enkele zin meer.

Ik kom er net van terug, er waren 2 artiesten die ik wel eens zou zien. Onderweg stond ik versteld. Ik vond de sfeer vórig jaar al slecht, ik maakte nu pas mee dat het serieus fout ging. En dan bedoel ik niet mensen die om 2 uur 's middags kotsten van de alcohol.

Ik liep om 9:15 langs "Freedome", waar DJs hun kunst mochten laten horen. Dance muziek waar men fanatiek op stond te springen. Ik weet niet precies wat er mis ging, maar het was erg genoeg voor de DJ om ineens te vloeken en 'hey!' te roepen. Een paar minuten later was het nog steeds gaande: "Hey kappen nou! Dit is bevrijdingsdag man! Hey ********! Jongens!!"

Het zal wel een 'normale' rel zijn geweest, maar het zette me wel aan het denken. Een bepaald slag mensen kan het niks schelen waar deze dag voor staat. Ze komen alleen maar voor de keiharde, soms agressieve muziek, stoere omgang met vrienden maar vooral voor de alcohol. Ze zien de dag als een excuus om stomdronken te worden en te rellen.

Ik hoor net van een vriend dat er in een ander gedeelte van een stad een provocerende cabaretier was die Jezus oa. als een goedkope goochelaar afdeed. Vrijheid, respect en verdraagzaamheid iemand??

Gelukkig geloof ik dat God en Jezus binnenkort de oplossing zullen bieden. Dan hebben we geen bevrijdingsdag meer nodig omdat er wereldwijd ware vrede zal zijn! Zoek Openbaring 21:1-4 maar eens op.

How to keep kids busy

Tue, 01 May 2007 09:10:33 GMT

Yesterday Judy and I went with a large group of friends to recreational field or whatever you want to call it (fields, trees, picknick tables..). There were also some young kids there. At one point I was starting to dig a hole in the sand and tell them we were going to dig a hole to Australia. Before I knew it, 3 or 4 kids were helping me digging. I explained that beneath the sand, there was rock and beneath that, lava. If the sand became harder, we were getting closer to the rock. If the sand was a bit warm, we were getting closer to the lava. Good fun. One kid told me that he knew what lava was, because he saw Ice Age. There's a stone bridge over lava so you won't fall in! The smallest girl, 4 years old, learned a new word: Australia.

To tease Judy, I told them to ask her to come help. To no avail of course, but she, 2 others and I left for a walk. I left the kids there digging a hole to Australia. When one of the kids had to go, he/she apperantly said "but then we'll never get to Australia!" ^_^

The same morning when we had been cycling for an hour we had a break. A small girl that I didn't know (but she knew Judy) came over and crawled up to me: she was cold and tired from cycyling. Even though she didn't do any cycling herself, her grandpa did. Kids can be so funny.

To the person who stole my digital camera:

Wed, 18 Apr 2007 17:58:54 GMT

You forgot the battery charger. I also have some memory cards lying around.

Jerk.

Dit stukje is gestolen

Thu, 08 Mar 2007 15:09:51 GMT

Ik vond een tijdje terug op internet een stukje dat ik erg mooi vond. Helaas was slecht leesbaar geschreven.

Omdat schrijvers dingen van elkaar mogen stelen, heb ik het herschreven, voor m'n eigen plezier en hopelijk dat van jullie.

Eindhovense herinneringen

Ik herrinner me een meisje dat bij me in de klas zat, ze was als een klein vogeltje, met lang, blond haar. Een lief, rustig en aardig meisje.

Het is tientallen jaren later en ik kom iemand van toen tegen, we halen wat herinneringen op. Hij kent haar ook nog. Hij is zo'n zenuwachtig type geworden, top notch job, veel geld, snelle auto. We zitten in een lunchroom. Hij kijkt iederen twee minuten op z'n Rolex, trekt z'n das en manchetten recht en bestudeert alle vrouwen die langs komen. Ja vertelt hij me, hij is getrouwd, en nee, geen kinderen (God zij dank denk ik). Hij zegt: 'Ja, ik herinner me haar nog, ze woonde in zo'n krotje, niet zo'n goede familie. Haar ouders waren straatarm, ze had altijd van die oude afgedragen kleren aan.' Weer bewondert hij een vrouw die op hoge hielen elegant langs wiegt. Ik weet niet of ik moet lachen of kwaad worden. Ik zeg: 'Zo herinner ik me haar helemaal niet, ik herinner me alleen haar lieve gezichtje. Wat ze droeg, daar heb ik nooit op gelet, maar haar lieve mooie glimlach is wat me altijd is bijgebleven. Ik ben eens bij haar wezen spelen, ik kan me niet herinneren dat ze in een krotje woonde. Wel dat we veel plezier hadden, dat we koekjes aten op een hele grote, diepe sofa. En dat ik me veilig voelde omdat de grote mensen om haar heen zo veel van haar hielden, dat kon je immers zo zien.' Hij kijkt verveeld en zegt: 'Tsja, het is lang geleden natuurlijk, misschien zag je het als kind anders, maar als je er eerlijk over nadenkt, zul je zien dat het niet zo rooskleurig was... Zeg, het was leuk om je weer te zien, maar ik moet gaan.'

Even later steekt hij de straat over en verdwijnt tussen de mensen en ik denk na over wat hij gezegd heeft. Over mijn vriendinnetje, het kleine huisje waar ze woonde. Haar moeder die aan het poetsen was en riep: 'Ik heb hier net geveegd, veeg je voeten!', maar ze had dezelfde lieve glimlach als het meisje.

Ik raap m'n boodschappen bij elkaar en betaal m'n koffie. Als ik later bij de bushalte sta bedenk ik me dat haar familie misschien wel arm was en ze afgedragen kleren droeg, maar ik was 8 of 9 jaar oud, wie let daar dan op? Volgende maand word ik 52. Terwijl ik in de bus naar huis zit, zie ik haar nog voor me en weet ik nog precies hoe fijn ik me die dag bij haar thuis voelde. En dat ik met deze herinnering veel rijker ben dan die snelle jongen met z'n rolex en sportauto. Het leven gaat niet altijd over hoeveel geld je hebt. Toon Hermans zei geloof ik ooit eens 'Het is verbazend hoe een kopje koffie van een gulden, een miljoen waard kan smaken', of iets in die geest. De klein maar fijne dingen in het leven zijn volgens mij net zo veel waard als alle grote mijlpalen.

Het origineel door Annemieke: http://www.oud-eindhoven.dse.nl/memories.html

The time bank

Sat, 17 Feb 2007 20:44:22 GMT

A few years ago I read about a wonderful concept: the time bank. What? You can't put time on a bank! Well, you can, in a way.

Let's say you're good at repairing bikes, but you don't understand a thing about your computer. Wouldn't you want to repair somebody's bike in exchange for getting your computer fixed? With the time bank it's possible. I don't know the details, but let's assume you sign up and tell the bank what services you can provide. If you help out another member of the bank, you get 'paid' in hours work. Use those hours to 'buy' services from others! Isn't it genious?? For details (which I haven't read yet): http://en.wikipedia.org/wiki/Time-based_currency

People these days live a more individualistic life than ever, I don't know my neighbours, do you? Ages ago we used to help eachother out but alas!, that time is gone. Let us welcome the time bank, giving the good of both times! Viva la revolution!

Lief/Sweet

Fri, 09 Feb 2007 17:50:34 GMT

An hour ago I was waiting with my bike in front of a traffic light. There was also a girl at the other side waiting patiently. When we finally got a green light, she started running like crazy. Very sweet, she was in a hurry but didn't want to break the traffic rules! I like that, it made me smile.

It's little details like that that I can really enjoy...

Zwerver

Mon, 05 Feb 2007 17:38:08 GMT

Gister op Utrecht Centraal vroeg een aardige zwerver me geld voor z'n voedsel en onderdak. Hij was schoon enzo, maar ik heb me ooit voorgenomen om geen geld meer te geven aan zwervers (uit principe) en dat vertelde ik hem ook. Dat begreep hij. Even later zag ik hem met iemand patat mee eten en toen bedacht ik me dat ik m'n mueslireep wel kwijt kon, daar heb ik de zwerver dus mee gelukkig gemaakt. Ideale oplossing toch, eten geven? Zo weet je zeker dat ze je geld niet aan drugs uitgeven.

Een paar jaar geleden kwam er in Arnhem een onhygiënische zwerver naar me toe, die liet me zien dat z'n arm aan het etteren was, waarna hij het pus aan de grond afveegde. Ik heb m'n excuses aangeboden en ben 4 meter verderop gaan zitten... Sorry maar daar kan ik slecht tegen.

Ik snap het toch niet, dat iemand zo op straat kan leven... er moet toch een regeling zijn dat ze een uitkering krijgen en tegelijkertijd ergens gaan wonen? Of is het dan altijd die drugs die ze de das om doet?

Typical Dutch?

Thu, 01 Feb 2007 21:47:02 GMT

Behold! The bycicle advertising!

Apperantly you can get a free sponsored bike with advertisements on it. Or get paid for biking with ads. If I had an uglier and older bike, I'd even do it. As mr. Crabs says: money!

Sad

Sat, 27 Jan 2007 23:10:43 GMT

I had typed out a story of this morning, where I met a woman who cried because she had lost her husband 6 years ago, but it was a bit too personal to share on a blog.

I just felt very sorry for her.